شمارهٔ ۴ - سرود وطنی ادیب الممالک

مال دنیی و مذهبی وطنی

من به عزتی به سکنی

اذا انتمی منتم الی احد

فانتی منتم الی وطنی

وطنی ما اصفاک وطنی ما احلاک ما احسنک ما ازینک

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی

ای وطن نازنین و قصر کیان

قصر کیانی و رفته میان

طعمه گرگان شدی و شیر ژیان

گریه کنند از غم تو پردگیان

وطنی ما اصفاک وطنی ما احلاک ما احسنک ما ازینک

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی

این انوشیروان حارسنا

این ابوذرجمهر سائسنا

و این اسفندیار فارسنا

زها به جیلنا و فارسنا

وطنی ما اصفاک وطنی ما احلاک ما احسنک ما ازینک

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی

قدرت جمشید و کیقباد چه شد

حشمت فیروز و مهرداد چه شد

دولت شاهان پیشداد چه شد

رایت عدل و لوای داد چه شد

وطنی ما اصفاک وطنی ما احلاک ما احسنک ما ازینک

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی

کلهموا قد مضوا و ما رجغوا

و بد دو الشمل بعد ما اجتمعوا

مضوا و با دوا و حبلهم قطعوا

و فی شراک الهلاک قدر قعوا

وطنی ما اصفاک وطنی ما احلاک ما احسنک ما ازینک

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی

یک تن از آن خسروان نمانده به جا

جمله برفتند از این سپنج سرا

نیست کسی در زمانه حامی ما

جز نظر اهل بیت و فضل خدا

وطنی ما اصفاک وطنی ما احلاک ما احسنک ما ازینک

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی

یا وطنی انت منتهی شرفی

فیک مآلی و فیک مختلفی

بطمع فیک العدو والاسفی

کعاویات طمعن بالحیف

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی

سخره غول است رخش رستم تو

در کف دیو است خاتم جم تو

کلک ادیب الممالک از غم تو

کرده ورق را سواد اعظم تو

انت حبیبی وطنی انت طبیبی وطنی