بخش ۸۸ - پادشاهی هرمزد میرزا آقاخان کرمانی
میرزا آقاخان کرمانی / نامهٔ باستان / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
جهان جوی فرخنده ی ماه چهر
بر اورنگ شاهی بیامد چو مهر
گران مایه میر خراسان بدی
که دل ها همه زو هراسان بدی
بکشتند او را بس از چارسال
بدآمد بر ایرانیان بخت و فال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به توصیف جوی خرم و خوشبختی در دوران سلطنت یک شاه میپردازد. ماه چهرهی شاه بر تخت سلطنت میدرخشد و به او لقب میر خراسان را میدهد. اما این شاه به دلیل ظلم و ستمش باعث ترس دلهای مردم شده است. در نهایت، پس از چهار سال، او کشته میشود و این واقعه به ایرانیان شانس و بختی نو میبخشد.