نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

اهل فضلند تیره روز و ضعیف

پای طاوس زشت و باریک است

پر طاوس را چراغ بسی است

لیک پای چراغ تاریک است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تضاد بین زیبایی و ضعف اشاره دارد. هرچند که پر طاوس زیبا و درخشان است، اما پای او ضعیف و زشت است. این نماد به معنای ظاهری و باطنی است، که در آن زیبایی ظاهری ممکن است با ضعف‌های درونی همراه باشد. به طور کلی، این شعر به ارزش‌های ظاهری و واقعی زندگی توجه می‌کند.