نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۳ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مکن شهوت که بی مغزی است هرچند

که گرد شاهدان نغز گردی

شد آب پشت و مغز مهره توست

چو شهوت پرکنی بی مغز گردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به نقد شهوت و خواسته‌های زودگذر می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که شهوت باعث نادانی و بی‌مغزی می‌شود، حتی اگر در کنار زیبایی‌ها باشی. در نهایت، اگر به دنبال لذت‌های آنی باشی، مغز و عقل تو را تحت تأثیر قرار خواهد داد و به بی‌مغزی قانع می‌رسد.