نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

کس از شهوت بطن سودی نیافت

شکم خواره را کار جان دادن است

شب آبستن از پرخوری چون زنان

سحر بر سر پای در زادن است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها به رابطه بین شهوت و شکم‌خواری اشاره شده است. شاعر بیان می‌کند که از شهوت بطن (پرخوری و لذت‌های جسمی) سودی به‌دست نمی‌آید و در نهایت، شکم‌خوران همواره در خطر جان دادن هستند. همچنین، شب را به وضع حمل زنان تشبیه می‌کند و می‌گوید که در صبح، زمان زایمان فرا می‌رسد، که نمادی از عواقب پرخوری و تبعات آن است.