شمارهٔ ۳۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تأکید بر دوگانگی‌های زندگی و چهره‌های مختلف انسان‌ها اشاره دارد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی و زشتی در دنیا همیشه کنار هم وجود دارند و نباید از این واقعیت غافل شد. همچنین، محبوبیت و جذابیت در نظر هر فرد بستگی به شخصیت و درون او دارد، و هنگامی که فردی به صورت ظاهری نگاه کند، در حقیقت نمی‌تواند به عمق وجود او پی ببرد.