نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت

بذات حق که در آخر تمام زحمت بود

ز بعد مستی عیش از غبار غم دانست

که زحمت همه عالم بقدر لذت بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی لذت‌های دنیوی و معنای واقعی آنها می‌پردازد. شاعر می‌گوید که لذت‌های حقیقی فقط در ارتباط با حق و حقیقت وجود دارند و سایر لذت‌ها، بدون ارتباط با حق، در نهایت ناپایدار هستند. همچنین، پس از تجربه شادی و خوشی، انسان متوجه می‌شود که تمام زحمت‌های زندگی به اندازه لذت‌های واقعی است و این درک بر اساس دیدگاه معنوی و ارتباط با خداوند شکل می‌گیرد.