نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

کسی بکعبه رود کز صفای سینه پاک

سر نیاز نهد کعبه را سجود کند

تو خودپرستی و مست از غرور اگر روزی

سجود کعبه کنی کعبه را چه سود کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به بیان ارزش و اهمیت خلوص نیت در عبادت می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر کسی با قلبی پاک و خالص به کعبه برود و سجده کند، سجده‌اش ارزشمند است. اما اگر کسی خودپرست و مغرور باشد و صرفاً به خاطر ظواهر سجده کند، سجده‌اش هیچ فایده‌ای ندارد. بنابراین، نیت و طهارت درونی در عبادت بسیار مهم‌تر از عمل ظاهری است.