شمارهٔ ۷۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
خوش است کنج حضور و دل از جهان فارغ
که هر چه پیش تو آید خدای داند و بس
نه بی حضور تو از کس ملول و کس از تو
نه غیبت تو کند کس نه هم تو غیبت کس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به بیان اهمیت حضور و ارتباط با خداوند اشاره دارند. شاعر به این نکته می‌پردازد که در حالت حضور خداوند، انسان از همه چیز دیگر بی‌نیاز است و هیچ کس نمی‌تواند به او آسیب برساند. همچنین، غیبت و دوری از خداوند، هیچ تأثیری بر وضعیت او ندارد. در حقیقت، حضور خداوند باعث آرامش و دلگرمی انسان می‌شود.