شمارهٔ ۸۱ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
همای همت من آنچنان رمید از خلق
که گر بعرش در افتد مجال پروازش
ز آفتاب چنان بگذرد هم از دهشت
که ذره یی نفتد سایه بر زمین بازش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر بیان می‌کند که همت و اراده‌اش به حدی بالا و رفیع است که اگر به عرش برسد، حتی از ترس و دهشت خورشید نیز عبور می‌کند و سایه‌ای بر زمین نخواهد انداخت. این نشان‌دهنده‌ی آزادگی و بلندی روح اوست که از محدودیت‌های دنیوی فراتر رفته است.