شمارهٔ ۸۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انتقاد از خودستایی و جاه‌طلبی درویشان اشاره دارد و به فضل و دانش واقعی اشاره می‌کند. شاعر به از بین رفتن کارهای خوب و نادر در دنیای امروز اشاره می‌کند و از درد و رنج‌هایی که در زندگی تجربه کرده، سخن می‌گوید. او می‌گوید که هنوز در جستجویی عمیق برای یادگیری و هنر است و از زمانه‌ای یاد می‌کند که دچار غم و حسرت شده‌اند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که زندگی فقط به خوشبختی و پیروزی در چرخش روزگار بستگی ندارد.