بخش ۵ - دایره متفقه اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب
به تخت عرش ترا چون مقام شد از بخت
چو ملک دهر ترا شد ز قدر عار مدار
تخت ترا شد ز بخت ملک ترا شد زقدر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توفیق و مقام بلند شخصی اشاره دارد که با لطف بخت به تخت عرش نشسته است. او میگوید که نباید به خود ببازد و به این مقام بزرگ مغرور شود، زیرا این موقعیت به خاطر خواست آسمانی و تقدیر اوست. در واقع، تخت و مقام او به دلیل بخت و قدرش به دست آمده است.