قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب — قصاید مصنوع اهلی شیرازی
فهرست شعرها
- بخش ۵ - دایره متفقه — به تخت عرش ترا چون مقام شد از بخت
- بخش ۴ - دایره مجتلبه — ربودی از ازل این گوی لطف و حق دادت
- بخش ۶ - دایره مشتبهه — از آن نبود کسی چون تو در جهان هرگز
- بخش ۷ - دایره موتلفه — مگو فلک چو تو خود آورد بصد دوران
- بخش ۸ - دایره مختلفه — یقین که کس نگرفته چو تو جهان از عدل
- بخش ۱ - قصیده دوم (در مدح سلطان یعقوب) — حمد بیحد و سپاس بیقیاس مر حضرت عزت را جلت نعمایه و عظمت کبریایه:
- بخش ۳ - دایره — اگر چه شوخ من از دیدن منت رنجست
- بخش ۲ - قصیده مصنوع ثانی در مدح سلطان یعقوب — هوای جنت کویت نسیم عنبر بار
- بخش ۱۱ - از ابیات مصنوعه این غزل بیرون میآید — ای حسن تو آفت درونها
- بخش ۹ - دایره منتزعه — نه رهروان بره از پاس عدلت آزرده
- بخش ۱۲ - این قطعه از حشو مصارع اول قصیده مستخرج می شود و از الف خالیست — سرور دهر بحر جود و کرم
- بخش ۱۰ - دایره تدویر — ایا شهی که بجان اهلیت گهر افشاند