بخش ۵۷ - مسکر اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / معمیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گر نسیم از طره سنبل بیفشاند غبار
نافه های مشک ریزد در سر زلف نگار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و لطافت طبیعت اشاره دارد. اگر نسیمی از موهای خوشبوی سنبل بگذرد، مانند این است که عطر مشک در زلف معشوق پخش میشود. این تصویرسازی نشاندهندهٔ زیبایی و دلربایی معشوق و تأثیر آن بر طبیعت است.