بخش ۵۸ - محمود اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / معمیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آن دهانم برده است از یاد و باز آرد به یاد
باز گردد عمر رفته گرچه بیاو شد به باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این دو بیت شاعر از حسرت و یاد عشق و معشوق سخن میگوید. او میگوید که یاد آن شخص خاص از ذهنش رفته، اما در عین حال میخواهد که دوباره به خاطرش بیفتد. همچنین اعلام میکند که حتی اگر عمرش بدون آن محبوب به باد رفته باشد، باز هم دوست دارد که زندگیاش دوباره به یاد او برگردد.