شمارهٔ ۱۰۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات از حافظ نشان‌دهنده‌ی نظر او درباره‌ی دنیا و واقعیت‌های آن است. در آن گفته می‌شود که وقتی انسان به حقیقت وجود عالم نگاه می‌کند، در می‌یابد که همه چیز در حقیقت هیچ است و ارزش واقعی ندارد. همچنین، زیبایی ظاهری دنیا مانند تماشای آینه است و تلاش برای به دست آوردن آن تنها بی‌نتیجه خواهد بود. به طور کلی، این شعر به عدم ماندگاری و پوچی دنیا و دارائی‌های آن اشاره دارد.