شمارهٔ ۱۱۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از گذر عمر خود صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که سال‌های عمرش در گفت‌وگو و صحبت در خانه سپری شده است. او مدتی را به وصف چشمان مستانه و لحظاتی را به یادآوری شراب و پیمانه گذرانده و در نهایت می‌گوید که شب عمرش به مانند یک داستان و افسانه گذشته است.