شمارهٔ ۱۲۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات می‌گوید که وجود واقعی او فراتر از ظاهرش است و به عمق معانی اشاره دارد. او خود را به یوسف گمگشته تشبیه می‌کند که در لباس پنهان است. همچنین از افرادی که سطحی‌نگر هستند انتقاد می‌کند و بیان می‌دارد که تنها کسی می‌تواند او را بشناسد که نگاهی عمیق و مشابه با خود او داشته باشد.