شمارهٔ ۱۳ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گل که غم تو خار ره گشت مرا
بی سرو قدت عمر تبه گشت مرا
از بسکه بدل چو لاله ناخن زده ام
خون در بنه ناخنان سیه گشت مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از غم و درد ناشی از فقدان محبوبش سخن میگوید. او بیان میکند که غم محبوبش، زندگیاش را تباه کرده و به او درد و رنج زیادی وارد آورده است. شاعر به شدت از دوری محبوبش رنج میبرد و عواطفش به قدری عمیق است که این غم به حالت فیزیکی او نیز تأثیر گذاشته و باعث شده دستانش زخمی و خونآلود شود.