شمارهٔ ۱۳۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به خواب‌زدگی و غفلت اشاره دارد. شاعر از کسی که در خواب است می‌خواهد بیدار شود زیرا غرور و خودپرستی او را در بند کرده است. او تأکید می‌کند که تنها چیزی که اهمیت دارد، اندیشه و تفکر واقعی است و خواب و غفلت هیچ ارزشی ندارد.