نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای رفته و در دام بلا هشته مرا

آتش زده در کشته و نا کشته مرا

کی رشته عافیت بدست آرم باز

کز زلف تو گم شدست سررشته مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق درد و رنج است. شاعر از مواجهه با مشکلات و سختی‌های زندگی صحبت می‌کند و از معشوقش می‌خواهد که به او کمک کند تا از این موقعیت ناگوار رهایی یابد. او به گم شدن مسیر عافیت و آرامش خود اشاره دارد و احساس می‌کند که این وضعیت به خاطر عشقش به او به وجود آمده است.