شمارهٔ ۱۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای رفته و در دام بلا هشته مرا
آتش زده در کشته و نا کشته مرا
کی رشته عافیت بدست آرم باز
کز زلف تو گم شدست سررشته مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق درد و رنج است. شاعر از مواجهه با مشکلات و سختیهای زندگی صحبت میکند و از معشوقش میخواهد که به او کمک کند تا از این موقعیت ناگوار رهایی یابد. او به گم شدن مسیر عافیت و آرامش خود اشاره دارد و احساس میکند که این وضعیت به خاطر عشقش به او به وجود آمده است.