شمارهٔ ۱۶۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دیو هوس رفته ترا در رگ و پوست
گر پاک نیی لاف محبت نه نکوست
برخیز و بخون دل برآور غسلی
و رنی جنب طریقتی در ره دوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دیوانگی و هوسرانی اشاره میکند و میگوید اگر کسی پاک و درستکار نیست، هیچ جایگاهی برای ادعای محبت ندارد. او از شنونده میخواهد که برخیزد و با دل خود غسلی انجام دهد و به دنبال راهی در مسیر دوستی و عشق باشد.