شمارهٔ ۲۰۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند لب تو شربت نوش بود
خامش ز طلب عاشق مدهوش بود
چون خسته نه درد خود شناسد نه دوا
در پیش طبیب به که خاموش بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حالت عاشقانی می‌پردازد که به خاطر عشق و آرزوهایشان دچار شوق و اشتیاق شده‌اند. لبان معشوق مانند شربت شیرین هستند، اما عاشق که در جستجوی محبت است، خاموش و بی‌صدا مانده است. حتی وقتی که به دکتر می‌رود، هیچ درد و درمانی را نمی‌خواهد، زیرا به عشق خود مشغول است و در این حالت، سکوت او از بی‌تابی عاشقانه‌اش حکایت می‌کند.