شمارهٔ ۲۰۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کز گل روی تو رخم زرد بود
دل از دهنت چو غنچه پر درد بود
بوسی دهنت نداد و صد وعده دهد
کم حوصله را زبان جوانمرد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و درد عشق اشاره دارد. شاعر به گل روی محبوبش اشاره میکند که او را مبهوت و رنجور کرده است. دل شاعر در حالتی پر از درد و احساسات است، اما وعدهها و محبتهای محبوب هنوز به او نرسیده است. او همچنین از کمحوصله بودن خود و طبیعت جوانمردانهاش سخن میگوید که به رغم مشکلات، همچنان به عشقش وفادار باقی مانده است.