شمارهٔ ۲۰۹ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اهلی که ز سودای بتان سود ندید
از آتش سودا بجز از دود ندید
هر سرو که پرورد بخون دل خون
از نخل قدش میوه مقصود ندید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به مساله عشق و دلباختگی میپردازد. او میگوید که اگر کسی به دنبال زیباییهای ظاهری بوده و فقط به آنها دل خوش کرده، نتیجهاش تنها دودی از آتش عشق خواهد بود و چیزی جز ناراحتی به دست نمیآورد. همچنین، از درختی سخن میگوید که با همه زیباییاش، میوهای نداشت و در نهایت، به قلبی که داغدار شده، اشاره میکند که از عشق حقیقی بیبهره مانده است.