شمارهٔ ۲۱ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر باده کشی مپوش و مستی بنما
ور پاک روی خدا پرستی بنما
در چادر پاک چون زن زشت مباش
گر مرد رهی چنانکه هستی بنما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی به دو حالت انسانی اشاره دارد: یکی مستی و بادهنوشی و دیگری پاکدامنی و خداپرستی. شاعر از انسان میخواهد که اگر به بادهنوشی میپردازد، آن را پنهان نکند و به وضوح مستی خود را نشان دهد. همچنین از او میخواهد که در کردار و رفتار خود، راستگو باشد و خود را به صورت واقعی نشان دهد، نه اینکه خود را به شکل متفاوتی پنهان کند. در نهایت، به زنان هم توصیه میکند که به دور از زشتی، در چادر خود پاک و سالم بمانند.