شمارهٔ ۲۱۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا تیغ بر استخوان ز جورت نرسید
آه از جگر سوختگان کس نشنید
فریاد از استخوان هم از زخم نخاست
تیغ تو بنالید چو محروم تو دید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات نشان‌دهنده‌ی درد و رنج عمیق انسان‌ها در مواجهه با مصائب و سختی‌هاست. در این شعر بیان می‌شود که تا زمانی که درد و رنج عمیق‌تر نشده و به استخوان نرسیده، هیچ‌کس صدای سوختن جگر داغدیده‌ها را نمی‌شنود. همچنین، فریاد و زخم‌ها از ناله و صدای تیغی که به محرومیت اشاره دارد، ناشی می‌شود. به طور کلی، این اشعار بر بی‌توجهی دیگران به درد و رنج انسان‌ها تأکید دارد.