شمارهٔ ۲۱۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
صد عاشق اگر کشته ز بیداد بود
معشوقه چو سرو از همه آزاد بود
فریاد که من چون شمعی از آتش آه
میسوزم و پیش گلرخان باد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این قطعه شعر، شاعر به درد و رنج عاشقانی اشاره می‌کند که به خاطر ظلم و بیداد کشته شده‌اند. در حالی که معشوقه به زیبایی و آزادی شبیه سرو است، شاعر از احساس سوختن خود به因 عشق سخن می‌گوید و می‌نالد که چون شمعی در آتش آهش می‌سوزد، در کنار چهره معشوق به نظر می‌رسد.