نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

طالب که دلش در پی مطلوب بود

او را قدم و کرم ز محبوب بود

گر دوست کرم کند قدم شاید زد

آری قدم و کرم بهم خوب بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به عشق و longing (آرزو و انتظار) طالب اشاره می‌کند. طالب (عاشق) که دلش دنبال محبوب است، از محبوب خود کرم و لطف می‌خواهد. اگر دوست لطف کند، ممکن است قدری قدمی بردارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که قدم و کرم با هم خوب و زیبا هستند.