شمارهٔ ۲۳۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گاهیم بعشق و مستی آموخته اند
گاهی نظر از مراد دل دوخته اند
تا کی مس من بکیمیایی نرسد
باری بهزار کوره ام سوخته اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیتها به عشق و شور عاشقی اشاره میکند و میگوید که گاهی انسان به عشق و مستی عادت میکند، و گاهی دل به چیزی دوخته میشود که به آرزویش برسد. اما با این حال، او از این میگوید که هرگز به حقیقت عشق واقعی نرسیده و مانند مسی است که در هزاران کوره سوخته است، ولی هنوز به طلا تبدیل نشده.