شمارهٔ ۲۴۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آمد غم دل که آب آدم ببرد
آدم چکند که جان ازین غم ببرد
یارب تو ز ابر رحمت خویش فرست
سیلی که غبار غم ز عالم ببرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از غم و اندوهی سخن می‌گوید که زندگی آدم را تحت تأثیر قرار داده است. او از خداوند درخواست می‌کند که باران رحمتش را نازل کند تا این غبار غم از جهان برداشته شود و آرامش به دل‌ها بازگردد.