شمارهٔ ۲۴۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می خور که فلک نقد بقا میدزدد
نور از دل و از چهره صفا میدزدد
یکدم نبود که نیست در غارت ما
سال و مه و روز و شب ز ما میدزدد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این مضمون اشاره دارد که زندگی و هر آنچه که داریم به سرعت از ما گرفته می‌شود. شاعر به این نکته می‌پردازد که زمان و لحظات زندگی‌مان نیز در حال گذر و غارت است و باید از آن بهره‌برداری کنیم. در واقع، زندگی نه تنها به معنای مادی بلکه به معنای زمان و تجربه نیز ارزشمند است و باید از آن به خوبی استفاده کنیم.