شمارهٔ ۲۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به تش比هی از غنچه استفاده می‌کند که به طور فرو خورده به جیب خود رفته و امید دارد که از عالم غیب دری باز شود. او جوانی را با ویژگی‌های مثبتش توصیف می‌کند، در حالی که خود را به عنوان فردی پیر و گرفتار در مشکلات و عیوب متعدد نشان می‌دهد.