شمارهٔ ۲۵۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و جلوه‌گری پرندگان اشاره دارد. طاووس با بازکردن پرهایش و کبک با ناز و خرامش خود، زیبایی‌هایشان را نشان می‌دهند. اما شاعر می‌گوید که ما به این جلوه‌ها دل نمی‌بندیم و مرغ دل ما تنها به شکار شهباز (پرنده‌ای دیگر) علاقه‌مند است. در واقع، او به دنبال زیبایی و جذابیت عمیق‌تری است که فراتر از ظاهرهای فریبنده باشد.