شمارهٔ ۲۵۴ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شمع دمی ز چشم روشن نرود
کاین سیل سرشک تا بدامن نرود
یار از بر من برفت و حرمان وصال
داغیست که هرگز از دل من نرود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به احساس عمیق ناراحتی و دلگدازی شاعر اشاره دارد. شاعر از نبود یار و درد فراق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این غم و اشک تا ابد از دلش نمی‌رود. شمعی که نماد روشنایی و امید است، به خاطر غم یار از دل او پاک نمی‌شود.