شمارهٔ ۲۵۸ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گاهم ره بتخانه نکو می‌آید
گاهم ز در تو های و هو می‌آید
در مشرب من کعبه و بتخانه یکیست
تا مرغ دلم کجا فرو می‌آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به رابطه بین عشق و عبادت اشاره می‌کند. او گاهی به بتخانه (محل عبادت) می‌رود و گاهی هم از در دل محبوبش ندا می‌شنود. شاعر می‌گوید در دنیای درونی‌اش، کعبه و بتخانه یکسان هستند و این عشق اوست که او را به سمت مقصود واقعی‌اش رهنمون می‌شود.