نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷۹ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن جو که بریده گشت از چشمه خود

در گلشن خاک رفت و سیری بنمود

از رنگ برنگ گشت و از شاخ بشاخ

باز آمد و پیوست بدریای وجود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف طبیعت و چرخه زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که آبی که از چشمه‌اش جدا شده، به گل‌ها و خاک می‌رود و به صورت رنگارنگ و از شاخه‌ای به شاخه‌ای دیگر درختان حرکت می‌کند. در نهایت، این آب دوباره به دریا می‌پیوندد و به اصل خود بازمی‌گردد. این متن به ارتباط بین عناصر طبیعت و چرخهٔ حیات اشاره دارد.