شمارهٔ ۲۸۴ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که کسی که به ظاهر و فریب‌های دنیا دلبسته است، به نوعی خر و نادان است. او خود را نمی‌فروشد به خاطر غم و مشکلات دنیا، بلکه به عشق و فردی که او را از اندوهش آزاد می‌کند، ارادت دارد. به عبارتی، ارزش واقعی در آزاد شدن از غم‌ها و یافتن عشق حقیقی است.