شمارهٔ ۳۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عمق درد و غم شاعر است. او می‌گوید که دلش مانند یک مکان ویران پر از خوناست و غم و گریه‌اش به شدت زیاد است. هر مژه او مانند یک ناودان است که خون می‌ریزد و اگر او مژه‌هایش را هم به هم بزند، طوفانی از غم و اندوه به راه می‌افتد. در کل، اشارات شاعر به شدت احساسات و رنج‌های درونی‌اش است.