شمارهٔ ۳۰۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی نیکی و کمال انسانی است. شاعر بیان می‌کند که هرچند ممکن است یک انسان بزرگ و با مقام، در دنیای مادی قدرت و ثروت داشته باشد، اما اگر به جای خوبی و انسانیت نپردازد، هیچکدام از آن‌ها ارزشی ندارد. او هم‌چنین به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر این انسان از مقام والایی هم سقوط کند، باز هم از ارزش درونی‌اش کاسته نمی‌شود. در مجموع، این شعر بر اهمیت درون و فطرت انسانی در مقایسه با ظاهر و مادیات تأکید دارد.