شمارهٔ ۳۲۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به پیری و گذشت زمان اشاره می‌کند و می‌گوید که امید و نشاط جوانی از بین رفته است. او تصویر دردناک پیری را به نمایش می‌گذارد که بر روی دل و روح او نشسته و نشان از ناامیدی و غم دارد. موی سفید او به عنوان نشانه‌ای از این نابودی و عدم امید در جوانی محسوب می‌شود.