شمارهٔ ۳۲۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به پیری و زوال اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر پیرمرد از نعمت‌ها و لذت‌ها بهره‌مند شود، باز هم به دلیل خستگی و کهن‌سالی، روح و جانش شاداب نمی‌ماند. همچنین به برگی که در فصل خزان زرد می‌شود اشاره می‌کند، که با وجود مصرف آب، به خاطر فصلش دیگر نمی‌تواند زندگی‌اش را ادامه دهد. به طور کلی، ابیات به زوال و ناتوانی در پیری پرداخته‌اند.