شمارهٔ ۳۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان خوشحالی از عشق و محنت می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر دلی که گرفتار مشکلات عشق باشد، خوشحال است، و هر کسی که غبار راه دوست را بر دوش دارد، نیز خوشبخت است. او از دوست می‌خواهد که از غم و درد ناشی از عشق ناراحت نشود و تاکید می‌کند که هر چیزی که از طرف دوست بیاید، خوشایند است.