شمارهٔ ۳۳۴ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
فریاد که عمر رفت و حرمان بفزود
سرمایه جان زیان شد اندر غم سود
بود زا می غفلتم حساب الفرحی
آخر که بهوش آمده ام هیچ نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این موضوع می‌پردازد که عمر گران‌بها سپری شده و احساس حسرت جایگزین شادی شده است. او به غفلت‌های خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هنگام به هوش آمدن، متوجه می‌شود که هیچ‌چیز از خوشی‌ها و شادی‌ها باقی نمانده و تنها خسارت‌ها و غم‌ها را در زندگی دیده است.