شمارهٔ ۳۴۰ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پروانه تر از شمع روشن طلبد
موسی ز چراغ نخل ایمن طلبد
نقد تو برون ز گنج دل نیست ولی
از دل طلبم من و دل از من طلبد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به تمایل و جستجوی عمیق درونی انسان اشاره دارند. پروانه به دنبال روشنایی شمع است و موسی به نور چراغ نخل نیاز دارد. شاعر بر این باور است که آنچه به دنبال آن است، در دل او وجود ندارد، اما دل او نیز نیازمند چیزی از اوست. این رابطه متقابل میان دل و خواسته‌هایش احساسات عمیق انسانی را به تصویر کشیده است.