نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۱ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مست تو کسی بود که چون آه کند

جانرا بغبار آه همراه کند

هر کس که کند نفی خود اثبات تو کرد

اثبات تو نفی ما سوی الله کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به عمق معنوی و حالتی روحانی اشاره دارند. شخص مست، در حالت آه کشیدن، جان خود را با غم و درد همراه می‌کند. هر کسی که خود را نادیده بگیرد، در واقع وجود پروردگار را تأیید کرده و خود را در مقابل او نفی می‌کند. در نتیجه، اثبات وجود خداوند به معنای نفی هر چیز غیر از اوست.