شمارهٔ ۳۴۲ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این نکته اشاره دارد که هر چیزی که در جهان وجود دارد و قابل مشاهده است، تنها به صورت موقتی وجود دارد و هیچ چیز نمی‌تواند همیشگی باشد. مانند حبابی که در آب ایجاد می‌شود و در نهایت به عدم تبدیل خواهد شد. به طور کلی، این شعر به ناپایدار بودن اشیاء و وجود در جهان اشاره دارد.