شمارهٔ ۳۹۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر هشدار می‌دهد که غیبت از کسی نکن و به او حرمت بگذار. گوینده به این نکته اشاره می‌کند که افرادی که در بین ما نیستند (مثل مردگان) را مورد قضاوت و به زبان آوردن عیب‌هایشان قرار ندهیم. در نهایت، او با یک تشبیه می‌گوید که نباید به غیبت کردن بپردازیم و مانند سگی که به لاشخورها می‌پردازد، رفتار نکنیم.