شمارهٔ ۴۱۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عیدست بیا دل اسیری بنواز
وز نعمت خویش گوشه گیری بنواز
گیرم که زکوة زر نباشد پیشت
باری بزکوة سر فقیری بنواز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت‌ها شاعر از دلِ اسیرِ خود می‌خواهد که در عید، با نوازش و محبت به آن برسد و از نعمت‌هایش لذت ببرد. حتی اگر پول و ثروتی در دسترس نباشد، به فقرای در حال نواختن (کمک) اشاره می‌کند و اهمیت محبت و احترام به دیگران را یادآور می‌شود.