نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱۸ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با فتنه عشق خوبرویان مستیز

خون خود از آب دیده خویش مریز

ما غرقه شدم و میبرد ما را سیل

باری تو که بر کنار سیلی بگریز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خطرات و مشکلات ناشی از عشق و جذابیت معشوقه‌های زیبا اشاره می‌کند. او از دیگران می‌خواهد که به دام عشق نیفتند و از گریه و اندوه خودداری کنند، زیرا خود او در این عشق غرق شده و مانند سیلی او را می‌برد. در نهایت، از آن‌هایی که در کنار این جریان هستند می‌خواهد که از آن دور شوند و فرار کنند.